زمین‌ شیمی، ایزوتوپ‏ های S و Sr، و منشأ کانسار باریت شاه‏ نشین‏، شمال‌ غرب استان کردستان، ایران

نویسندگان

1 گروه علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران

2 مدیر سازمان زمین‌شناسی غرب کشور، سنندج، ایران

3 گروه علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران

doi
10.22067/econg.2021.51781.85753
چکیده

کانسار باریت شاه‌نشین (شمال‌شرق مریوان)، به‏گونه چینه‌سان و عدسی‌شکل، در میزبان سنگ ‏های ‏آتشفشانی کرتاسه‏ پسین جای‌دارد. باریت‏ ها به طور عمده تک کانی، درشت‌بلور و به شکل‌های صفحه ‏ای و تیغه ‏ای هستند. مقادیر δ34S بین 53/21-05/19‰ باریت‏ ها و مقایسه بین داده‌های 87Sr/86Sr نمونه ‏های باریت (70649/0 تا 70651/0) با نسبت‏ های آنها در آب دریای کرتاسه پسین (7075/0( و سنگ ‏های آتشفشانی میزبان (704/0 تا 705/0) بیانگر تشکیل کانسار شاه ‏نشین‏ توسط سیال‌های گرمابی زیردریایی است. این سیال دارای دو منشأ ماگمایی و آب دریاست. تغییر در نسبت اختلاط این دو سیال به تغییر در فراوانی عناصر جزئی، (ppm 3/175-6/4) REEs و نسبت‏ های LREE/HREE منجر‌شده است. نزدیکی مقادیر δ34S نمونه‏های باریت و آب دریای مرتبط با آنها‏ (22-20‰)، گویای مقدار کم گوگرد سیال ماگمایی، تشکیل باریت در جریان آزاد آب و شرایط اکسیدان بستردریاست. داده ‏های باریت شاه ‏نشین همسان کانسار نوع فلسیک کوروکو، نهشته‌شده در حوضه حاشیه قاره‏ای بین پهنه فرورانش و حاشیه غیرفعال است.