زمین شیمی، ایزوتوپ های S و Sr، و منشأ کانسار باریت شاه نشین، شمال غرب استان کردستان، ایران
نویسندگان
1 گروه علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران
2 مدیر سازمان زمینشناسی غرب کشور، سنندج، ایران
3 گروه علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران
doi
10.22067/econg.2021.51781.85753چکیده
کانسار باریت شاهنشین (شمالشرق مریوان)، بهگونه چینهسان و عدسیشکل، در میزبان سنگ های آتشفشانی کرتاسه پسین جایدارد. باریت ها به طور عمده تک کانی، درشتبلور و به شکلهای صفحه ای و تیغه ای هستند. مقادیر δ34S بین 53/21-05/19‰ باریت ها و مقایسه بین دادههای 87Sr/86Sr نمونه های باریت (70649/0 تا 70651/0) با نسبت های آنها در آب دریای کرتاسه پسین (7075/0( و سنگ های آتشفشانی میزبان (704/0 تا 705/0) بیانگر تشکیل کانسار شاه نشین توسط سیالهای گرمابی زیردریایی است. این سیال دارای دو منشأ ماگمایی و آب دریاست. تغییر در نسبت اختلاط این دو سیال به تغییر در فراوانی عناصر جزئی، (ppm 3/175-6/4) REEs و نسبت های LREE/HREE منجرشده است. نزدیکی مقادیر δ34S نمونههای باریت و آب دریای مرتبط با آنها (22-20‰)، گویای مقدار کم گوگرد سیال ماگمایی، تشکیل باریت در جریان آزاد آب و شرایط اکسیدان بستردریاست. داده های باریت شاه نشین همسان کانسار نوع فلسیک کوروکو، نهشتهشده در حوضه حاشیه قارهای بین پهنه فرورانش و حاشیه غیرفعال است.