بررسی گروه اسمی مفعولی در زبان فارسی از منظر دستور نقش گرای هلیدی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
2 استادیار زبان شناسی همگانی، هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری
doi
10.22084/rjhll.2017.9249.1537چکیده
هدف اصلی مقالهی حاضر با عنوان بررسی گروه اسمی مفعولی در زبان فارسی از منظر دستور نقشگرای هلیدی بررسی نقش این گروه در سه فرانقش تجربی، بینافردی و متنی از این دستور است. اهداف جزئیتر عبارتند از: میزان همسویی این گروه با طبقهبندیها و تحلیلهای مطرح در فرانقشهای ذکرشده، همچنین تأثیر حضور و عدم حضور نشانهی مفعولی «را» در تعیین جایگاه و نقش این گروه. کتاب مقدمهای بر دستور نقشگرای هلیدی و متیسن (2004) به عنوان چارچوب نظری پژوهش، روش پژوهش این مقاله بهصورت توصیفی-تحلیلی و گردآوری اطلاعات بهصورت کتابخانهای است. پیکرهی زبانی مورد مطالعه شامل 100 بند/جمله تصادفی برگرفته از رمان چراغها را من خاموش میکنم اثر زویا پیرزاد است. نتایج بهدست آمده بیانگر تطابق آراء مطرح در این دستور بهویژه درمورد گروه اسمی مفعولی بر پیکرهی زبان فارسیِ مورد بررسی در این مقاله است و عدم حضور «را» در تعیین جایگاه و نقش گروه اسمی مفعولی تأثیری ندارد.
