مطالعه میزان آلودگی ماهیان سیم (Abramis brama (Berg, 1905 رودخانه سیاه‌درویشان استان گیلان به سستود Ligula intestinalis (Linnaeus, 1758) و بررسی تنوع مولکولی آنها با استفاده از ارزیابی ناحیه ریبوزومی ITS2

نویسندگان

1 استادیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تخصصی فناوری‌های نوین آمل، آمل، ایران

2 استادیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تخصصی فناوری‌های نوین آمل، آمل، ایران

doi
10.22124/japb.2023.24804.1501
چکیده

Ligula intestinalis (Linnaeus, 1758) یکی از شایع‌ترین انگل‌های ماهیان آب شیرین است. این مطالعه با هدف بررسی آلودگی احتمالی ماهیان سیم (Abramis brama) صید شده از رود سیاه‌درویشان به سستود L. intestinalis و ویژگی‌های ریخت‌شناسی و مولکولی آنها انجام شد. تعداد 75 قطعه ماهی         سیم پس از کالبدگشایی، تمام بخش‌های محوطه شکمی آنها از نظر وجود آلودگی به پلروسرکوئیدهای  L. intestinalis به طور کامل مورد بررسی قرار گرفت. سپس مشخصات مورفومتریک انگل‌های جدا شده مورد بررسی قرار گرفت. در مرحله بعد تایید تشخیص قطعی جنس و گونه نمونه‌های انگلی توسط کلیدهای شناسایی انجام شد. برای بررسی مولکولی، تعدادی از نمونه‌ها در دمای 20- درجه سانتی‌گراد نگهداری شدند. سپس بررسی‌های مولکولی از 10 پلروسرکوئید به دست آمده از 10 ماهی با بررسی ژن ITS2 انجام شد. از 75 قطعه ماهی تهیه شده 18 قطعه (24 درصد) آلوده به پلروسرکوئید L. intestinalis بودند. در این بررسی کمترین، میانگین و بیشترین اندازه پلروسرکوئیدهای جدا شده به ترتیب 8، 26 و 74 سانتی‌متر بود. تعیین توالی ژن ITS2 جدایه‌های L. intestinalis با نمونه‌های بانک جهانی ژن نشان داد که این جدایه‌ها در میزبان‌های مختلف و بر اساس مقایسه لکوس ژنی ITS2 دارای تفاوت‌های ژنتیکی هستند و حضور گونه‌های وابسته به میزبان در جنس Ligula محتمل است.