مطالعه اثر غلظتهای تحت کشنده علفکش پاراکوات بر بافت و شاخصهای کلیوی ماهی بنی (Barbus sharpeyi)
نویسندگان
1 استادیار گروه زیستدریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران
doi
10.22124/japb.2023.24617.1498چکیده
با توجه به حلالیت بالا و استفاده مکرر از پاراکوات مقادیر زیادی از آن میتواند از طریق رواناب به آبهای سطحی نفوذ کند و اثرات مخربی برای موجودات زنده داشته باشد. از این رو، در مطالعه حاضر به بررسی اثرات تحت کشنده پاراکوات بر بافت کلیه و شاخصهای عملکردی آن شامل کراتینین، اوره و اسید اوریک در ماهی بنی پرداخته شد. تعداد 40 قطعه ماهی بنی در 4 تیمار 0 (شاهد، 0t)، 25 (1t)، 50 (2t) و 75 (3t) درصد غلظت کشنده (به ترتیب 0، 38/0، 76/0 و 14/1 میلیگرم در لیتر) پاراکوات تقسیمبندی شدند. پس از 96 ساعت مواجهه، نمونهبرداری از بافت کلیه برای مطالعات بافتی و سرم خون برای بررسی تغییرات شاخصهای عملکردی کلیه انجام گرفت. صدماتی مانند چروکیدگی گلومرول و توبولهای کلیوی، پرخونی، تخریب اپیتلیوم توبولها، اتساع فضای ادراری و کاهش قطر لومن توبولهای ادراری در مواجهه با پاراکوات دیده شد. کراتینین در گروههای 2t و 3t و اسید اوریک در گروه 1t نسبت به گروه شاهد تغییرات معنادار نشان داد (05/0>P). پاراکوات با افزایش غلظت، صدمات شدیدتر و گستردهتری را در بافت کلیه ایجاد کرد. نتایج نشان دهنده تخریب شدید بافت کلیه در گروه 3t بود که در نتیجه آن کراتینین نیز افزایش نشان داد.