زمین شیمی و پتروژنز توده گرانیتوئیدی و اسکارن آهن علم‌ کندی (باختر ماه نشان، استان زنجان)

نویسندگان

1 گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

2 گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

3 گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

4 گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

doi
10.22067/econg.v13i3.86285
چکیده

کانسار آهن علم ­کندی در 35 کیلومتری باختر ماه­ نشان واقع‌شده و بخشی از زیرپهنه تکاب- تخت‌سلیمان در مجاورت با کمان ماگمایی ارومیه- دختر است. در این منطقه، واحدهای سنگی شامل تناوب آمفیبولیت، آمفیبول شیست و بیوتیت شیست با میان­ لایه­ هایی از مرمر مربوط به پالئوزوئیک توسط توده گرانیتوئیدی علم ­کندی به سن الیگوسن بالایی مورد هجوم قرار‌گرفته و هاله دگرگونی مجاورتی و کانه­ زایی آهن در آنها تشکیل‌ شده ‌است. توده گرانیتوئیدی شامل گرانودیوریت، کوارتز دیوریت و دیوریت پورفیری بوده و دارای ماهیت کالک­ آلکالن تا کالک­ آلکالن پتاسیم‌بالا و متعلق به گرانیتوئیدهای متاآلومینوس نوع I است. این توده مربوط به محیط حاشیه فعال قاره ­ای است. هاله دگرگونی مجاورتی متشکل از زیرپهنه ­های گارنت اسکارن، پیروکسن اسکارن، اپیدوت-پیروکسن اسکارن، سرپانتین اسکارن و اسکارن کانه ­دار است. مگنتیت کانی اصلی کانسار با کانی ­های پیریت و کالکوپیریت همراهی می­ شود. شواهد بافتی سنگ­ های دگرگونی مجاورتی نشان‌دهنده تشکیل هم ­زمان الیوین، گارنت و کلینوپیروکسن در محدوده دمایی 430 تا 550 درجه سانتی‌ گراد و 22-10- 18-10 ƒO2=است.