بررسی غلظت فلزات سنگین در عضله کپور معمولی (Cyprinus carpio) تالاب بین المللی هامون پس از دوره بیست ساله خشکسالی

نویسندگان

1 استادیار گروه پژوهشی اکوسیستم‌های طبیعی، پژوهشکده تالاب بین المللی هامون، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران

2 استادیار گروه پژوهشی علوم آبزیان، پژوهشکده تالاب بین المللی هامون، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران

3 استادیار گروه پژوهشی علوم آبزیان، پژوهشکده تالاب بین المللی هامون، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22124/japb.2022.22829.1478
چکیده

تعیین غلظت فلزات سنگین در بافت عضله کپور معمولی Cyprinus carpio به دلیل مصرف بالای آن در منطقه سیستان در زمان پرآبی تالاب بین الملی هامون، ضروری به نظر می­رسد. بر این اساس، در مطالعه حاضر، ماهی کپور معمولی از تالاب‌های هامون پوزک، هیرمند و صابوری تهیه و پس از هضم اسیدی، غلظت برخی فلزات سنگین توسط دستگاه ICP اندازه­گیری شد. نتایج تجزیه و تحلیل آماری داده­ها،‌ اختلاف معنی‌داری را در بین سه دریاچه نشان داد. به گونه­ای که دریاچه صابوری دارای بیشترین غلظت فلزات بود (05/0P<). همچنین الگوی تجمع فلزات در بافت عضله به صورت Zn>Fe>Cu>Mn>Cr>Ni>Pb>Cd به دست آمد. غلظت فلزات Ni، Cr و Mn نیز از استاندارد WHO و FAO بالاتر بود. بیشترین میزان شاخص THQ در کودکان و بالغین به ترتیب ۴۵۸/۲ و ۰۹۷/۰ برای عنصر Cd به دست آمد. مقدار شاخص HI نیز در بالغین کمتر از ۱ محاسبه شد، که نشان می­دهد، مقدار مصرف ۲۲۷ گرم برای این گروه، خطری به همراه ندارد. در حالی که این شاخص در کودکان ۰۸/۶ محاسبه شد. درنتیجه، مصرف ماهی کپور معمولی می­تواند برای کودکان بویژه در مورد عنصر Cd آسیب به همراه داشته باشد.