بهینهسازی کپسوله کردن تیمول در شبکه پلیمری ژلاتین و کاراگینان و بررسی اثر ضدبیوفیلمی آن در برابر باکتری دریایی .spBacillus
نویسندگان
1 دکتری زیستشناسی دریا، گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
2 دانشیار گروه فیتوشیمی پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استاد گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه قم، قم، ایران
4 دانشیار گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
doi
10.22124/japb.2023.22800.1477چکیده
تیمول ترکیبی فنلی با خواص ضدباکتریایی و ضدبیوفیلمی است که در اسانس برخی گیاهان وجود دارد. هدف از این مطالعه کپسوله کردن تیمول در پلیمرهای طبیعی ژلاتین و کاراگینان است. به منظور بهینهسازی کپسوله کردن تیمول، از روش CCD نرمافزار طراحی آزمایش استفاده شد. بر اساس تجزیه و تحلیل آماری دادهها، شرایط بهینه پیشنهاد شده توسط نرمافزار بدین گونه به دست آمد: pH برابر با 6، غلظت تیمول 4/0 درصد و نسبت میزان کاراگینان به ژلاتین برابر با 1 که در این حالت بازده کپسولی، اندازه نانوکپسول و شاخص پراکندگی به ترتیب 91 درصد، 112 نانومتر و 1/1 به دست آمد. در آزمایش ضدمیکروبی مقابل باکتری دریایی Bacillus sp.، تیمول کپسوله شده میزان کمتری از کمترین غلظت مهارکنندگی (MIC) و کشندگی (MBC) باکتریایی را نسبت به تیمول بدون کپسول نشان داد. همچنین تیمول کپسوله شده 70 درصد بازدارندگی و ریشهکنی بیوفیلم را در غلظت کمتری نسبت به تیمول خالص نشان داد. به طور کلی، نتایج به دست آمده از این پژوهش، بهبود فعالیت ضدباکتریایی و ضدبیوفیلمی تیمول نانوکپسوله شده را در برابر باکتری دریایی Bacillus sp. نشان داد. این فرمول میتواند جایگزین یا کمکی برای کنترل بیوفیلم در باکتریهای دریایی به عنوان مرحله اول ایجاد پدیده چسبندگی زیستی پیشنهاد شود.