نقش وجه فعل در وجهیت در نامۀ53 نهج البلاغه
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی سینا
2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22084/rjhll.2016.1729چکیده
زبان مؤثرترین وسیلهای است که جهان اندیشه را با جهان بیرون مرتبط میکند. این اندیشه و ایدئولوژی خود را بر روابط نحوی کلمات تحمیل میکند و نوع خاصی از دستورزبان را برمیگزیند. از جمله مواردی که در روابط نحوی برای بررسی دیدگاه نویسنده اهمیت دارد، «وجهیت» است. «وجه فعل» مهمترین عنصر وجهی است که به قطعی بودن، غیر قطعی بودن، امری بودن و شک و تردید در رخداد فعل اشاره میکند. این پژوهش قصد دارد با بررسی وجه فعل و رابطۀ آن با وجهیت در نامۀ پنجاه و سوم نهج البلاغه دیدگاه امام علی (ع) را نسبت به سخنان ایشان مورد کاوش قرار دهد . بنابراین نامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته شده و این نتیجه حاصل میشود که بسامد بالای وجه اخباری، بر وجهیت معرفتی و قاطعیت، و پس از آن وجود وجه امری و تأکیدی بر وجهیت تکلیفی اشاره دارد.