تأمّلی در واژه‌های ترکی دخیل نارایج در مثنوی مولوی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی

2 مدرس دانشگاه پیام نور

doi
10.22084/rjhll.2016.1730
چکیده

تأمّلی در واژه‌های ترکی دخیل نارایج در مثنوی مولوی داد و ستد در حوزه های گوناگون زبانی در میان زبان ها، امری متعارف، قانونمند و اجتناب ناپذیر است.بررسی واژگان ترکی در مثنوی در این مقاله و در این راستا صورت گرفته است. واژگانی که در مثنوی قبلاً در زبان فارسی کاربرد نداشته و قرضی نارایج به شمار می‌آمده اند. از این رو سعی وافر شده است این واژگان به خوبی معرّفی، معنی و ریشه‌شناسی شده تا شیوه تعاملات در هر دو زبان مبدأ و مقصد تبیین گردد و از منظر فقه اللغة ادبیات تطبیقی نیز مشخص گردد که این وازگان از نظر آوایی و معنایی چه تحوّلی یافته اند. کلید واژه: مثنوی مولوی، واژه‌شناسی، زبان ترکی، ریشه‌شناسی.