زمین شیمی عناصر کمیاب در افق فسفریتی کمربند زاگرس: رهیافتی نو بر نهشت و زایش
نویسندگان
1 گروه زمینشناسی، دانشکده علومزمین، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 گروه زمینشناسی، دانشکده علومزمین، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 گروه زمینشناسی، دانشکده علومزمین، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 گروه زمینشناسی، دانشکده علومزمین، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22067/econg.v13i2.88181چکیده
افق فسفریتی زاگرس به سن ائوسن-الیگوسن، به میزبانی سازند پابده، در کمربند زاگرس چین خورده با روند شمال غرب -جنوب شرق واقع است. هدف از این پژوهش، بررسی زمین شیمی عناصرکمیاب برای پایش شرایط نهشت و زایش این عناصر در افق فسفریتی زاگرس است. طبق بررسیهای میکروسکوپی، اجزای فسفاته و غیرفسفاته اغلب شامل پلت، اائید، اینتراکلاست و باقیمانده خردههای استخوان ماهی، میکروفسیل ها، گلوکونیت، کلسیت، پیریت، اکسید آهن و کوارتز است. شیل بیتومینه در توالی چینهشناسی، حضور پیریت های فرامبوئیدال فراوان، الگوی پراکنش REE نرمالیزشده به PAAS، آنومالی منفی Ce تمامی نمونه ها، آنومالی مثبت Euدر همه نمونه های مورد بررسی به جز نمونه شیل بیتومینه فسفریت کوه ریش، نسبت Ni/Co و همچنین نمودار (V+Ni)V/ در برابر Ni/Co، همگی نشاندهنده تغییر شرایط از اکسیدی در زمان نهشت فسفات تا نیمه احیایی-احیایی در اثر تخریب و تجزیه ترکیبات آلی توسط میکروارگانیسم ها و فراهم شدن شرایط ورود عناصر کمیاب از جمله اورانیوم به ساختار بلوری آپاتیت، در حوضه زاگرس هستند.