کانسار حلب، جنوب باختر زنجان: کانه زایی روی-سرب (نقره) سولفید توده ای آتشفشان زاد در ناحیه فلززایی تکاب-تختسلیمان- انگوران
نویسندگان
1 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
4 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22067/econg.v13i1.76448چکیده
کانسار روی- سرب (نقره) حلب در فاصله 125 کیلومتری جنوب باختر زنجان قرارگرفته و بخشی از ناحیه کانه دار تکاب- تخت سلیمان- انگوران است. توالی سنگی در محدوده این کانسار متشکل از تناوب شیست های پلیتی، مافیک و فلسیک همراه با میانلایههایی از مرمر و کوارتزیت مربوط به پرکامبرین (معادل سازند کهر) است که در حد رخساره شیست سبز تا آمفیبولیت دگرگون شده اند. کانه زایی در کانسار حلب با درازای 300 متر و پهنای 3 تا 5 متر به صورت چینهسان و هم روند با برگ وارگی درون واحدهای شیست فلسیک (کوارتز شیست) رخداده است. بر اساس بررسیهای میکروسکوپی، کانههای فلزی در کانسار حلب شامل کانی های درون زاد اسفالریت، گالن، پیریت و کالکوپیریت، کانی های مرحله برون زاد (اسمیتزونیت، سروزیت، کالکوسیت، کوولیت و گوتیت) و کانی های باطله شامل کوارتز، کلسیت، کلریت و اپیدوت هستند. مهم ترین بافت های کانسنگ شامل لامینه ای، دانه پراکنده، توده ای، بِرشی، جانشینی و رگه-رگچه ای است. دگرسانی ها شامل کلریتیشدن و سیلیسیشدن است. دگرسانی سریسیتی در خارج از افق کانه دار توسعهیافته و دگرسانی های کلریتی و سیلیسی را دربرگرفته است. مقایسه الگوی عناصر نادر خاکی در کوارتز شیست میزبان و نمونه های کانه دار بیانگر غنی شدگی این عناصر (REE = 1046.8∑) در نمونه های کانه دار است. این امر را می توان به شرایط احیایی محیط تشکیل کانه زایی مرتبط دانست. با توجه به ویژگی های زمین شناسی و کانه زایی، کانسار حلب را می توان معادل دگرگون و دگرشکل شده بخشهای لایه ای و افشان کانسارهای سولفید توده ای آتشفشان زاد نوع بتورست درنظرگرفت.