فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

توده گرانیتوئیدی گیسور با سن کرتاسه پایینی از گرانودیوریت، آنکلاوهای میکروگرانولار مافیک و سیل میکروگرانیت تشکیل‌شده است. کانی‌های اصلی این سنگ‌ها عبارتند از پلاژیوکلاز، کوارتز، ارتوکلاز و بیوتیت. بیوتیت­های نمونه های گرانودیوریت و آنکلاوها در گروه I و گروه بیوتیت­ های آهن­ دار قرار دارند و بیوتیت­ های نمونه ­های میکروگرانیت در گروه I و گروه بیوتیت ­های منیزیم ­دار قرار می­ گیرند. دمای تشکیل بیوتیت ­ها در گرانودیوریت 653 تا 732 درجه سانتی‌گراد ، آنکلاو 631 تا 724 درجه سانتی‌گراد و در میکروگرانیت 689 تا 732 درجه سانتی‌گراد است. همچنین مقدار فشار متوسط برای گرانودیوریت و آنکلاو حدود Kbar 4 و میکروگرانیت Kbar 2 است. بیوتیت­ های توده گرانودیوریتی و آنکلاوها در بالای بافر NNO قرار دارند و بیوتیت ­های میکروگرانیت در زیر خط بافر NNO و در محدوده بافر QFM واقع می ­شوند. از آنجایی‌که توده گرانیتوئیدی گیسور از گرانیت ­های نوع I دما‌ پایین است، نم ی­توان از نمودارهای متمایز‌کننده محیط­ های زمین‌ساختی با استفاده از ترکیب بیوتیت ­ها استفاده‌ کرد. همه بیوتیت ­ها با روندهای خطی log(fHF/fHCl)، log(fH2O/fHCl) و log(fH2O/fHF) زاویه زیادی می­ سازند که بیانگر تغییر شرایط فوگاسیته و تغییر محتوای هالوژن سیال ­ها در اثر واکنش سنگ دیواره است. نسبت ­های فوگاسیته سیالات هیدروترمال نشان می­ دهند که سیالات هیدروترمال از نوع پتاسیک هستند؛ اما سیالات ماگمایی توده نفوذی گیسور به‌طور مشخصی متفاوت از سیالات پورفیری است.