فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کانسار آنتیموان بائوت درغرب زاهدان و در پهنه زمین‌ درز سیستان واقع ‌شده است. واحدهای سنگی منطقه شامل سنگ­ های مجموعه­ های افیولیت و فلیش هستند. کانی ­زایی آنتیموان به شکل رگه­ های کوارتز-استیبنیت و کوارتز، کربنات-استیبنیت در گسل ­های شمال ­شرقی منطقه تشکیل شده ­اند. سنگ­ های بازیک مثل بازالت و گابرو در مجاورت رگه­ های استیبنیت­ دار دگرسانی پروپیلیتیک و فلیش­ ها دگرسانی فیلیک نشان می­ دهند. هدف از این مقاله بررسی مشخصات و شرایط تشکیل کانسار آنتیموان بائوت و بررسی میزان تغییرات عناصر در طی فرایند کانی­ سازی است. بدین‌ منظور 36 نمونه از سنگ میزبان و رگه ­های معدنی با میکروسکوپ­ های پلاریزان بررسی و تعدادی از آنها به روش­ های ICP-MS‌، ICP-OES وXRF آنالیز شدند. نتایج نشان می­ دهد بازالت­ های دگرسان شده در مقایسه با بازالت­ های کمتر دگرسان شده از SiO2 و Pb غنی و از عناصر Sb و As تهی شده ­اند. غنی ­شدگی SiO2 وCaO  در سنگ ­های میزبان به دلیل نفوذ رگه­ های سیلیسی و کلسیتی در آنهاست. بررسی سیالات درگیر روی کانی کوارتز نشان می­ دهد که دمای همگن ‌شدن و درجه شوری سیالات درگیر در کوارتز­های همراه با استیبنیت در بائوت به ترتیب از 130 تا  215 درجه سانتی ‌گراد و 2 تا 3 درصد وزنی معادل NaCl متغیر است. این دما و شوری در محدوده­ دما و شوری کانسارهای اپی­ترمال و آب­ های جوی است.