بررسی عملکرد حفاظتی پوشش پلیوینیل استر بر پایه بیس فنول A حاوی کامپوزیت پلی آنیلین با چارچوب آلی- فلزی مس در خوردگی فولاد ST37

نویسندگان
doi
چکیده

مسئله خوردگی فولاد و کنترل خسارات ناشی از آن یکی از مسائل چالش برانگیز بوده که توجه بسیاری از محققان و صنعتگران را جلب کرده است. مابین روشهای کنترل خوردگی، پوشش های محافظ از قبیل اپوکسی، وینیل استر، پلی یورتان و...... بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند. علی رغم کاربردهای گسترده، این پوششها با گذشت زمان آب و گونههای خورنده را جذب کرده و باعث خورده شدن بستر فلزی و کاهش چسبندگی پوشش می شوند. بنابراین پژوهشگران درصدد یافتن راهکارهایی جهت افزایش طول عمر و کارآیی آن ها می باشند. در پژوهش حاضر، پلی آنیلین (PANI) و کامپوزیت آن با چارچوب آلی - فلزی مس (Cu-MOF) با استفاده از روش پلیمریزاسیون اکسایشی درجا سنتز شده و با استفاده از روش های پراش پرتو X (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FESEM) و طیف سنجی پراش انرژی پرتو X (EDX) شناسایی شدند. سپس wt.% 5/0 از PANI و PANI-Cu-MOF به رزین وینیل استر (VE) بر پایه بیس فنول A اضافه شده و با روش قلم مویی روی فولاد ST37 مانت شده پوشش داده شدند. عملکرد حفاظتی پوشش های تهیه شده در خوردگی فولاد ST37 در محلول wt.% 5/3 NaCl در دمای محیط با استفاده از طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) و پلاریزاسیون تافلی به مدت 240 ساعت مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج EIS نشان داد که مقاومت خوردگی (Rcorr) پوشش VE/PANI-Cu-MOF در پایان غوطه وری Ω cm2 108 × 04/1 بوده که در مقایسه با VE/PANI (Ω cm2 105 × 31/1) و VE (Ω cm2 105 × 08/1) بیشتر است.