اطلس گویشی و اندازهگیری فاصلههای گویشی در استان یزد
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکدۀ زبانشناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، ارائۀ اطلس زبانی نمادی- مکانی برای استان یزد (15 جایگاه در 8 شهرستان)، و محاسبۀ فاصلههای گویشی و میزان شباهت و تفاوتهای گویشی بر مبنای اصول گویشسنجی است. این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی است. ابزار پژوهش پرسشنامهای است متشکل از حدود 150 واژه و عبارت و 44 جملۀ پایه. گردآوری دادهها به شیوۀ میدانی از مجموع 15جایگاه در هشت شهرستانابرکوه اردکان، بافق، بهاباد، تفت، صدوق، مهریز و میبد انجام شده است. انتخاب جایگاههای موردبررسی به روش خوشهای-تصادفی بوده است. چهار مقولۀ کلی تحت عناوین واژههای مربوط به پدیدههای «طبیعت» (10 واژه)، واژههای مربوط به «زمان»، «واژههای خویشاوندی» و «اسامی حیوانات» (هر یک 5 واژه) به روش تصادفی برای نمایش بر روی اطلس و انجام محاسبات انتخاب شدند. پس از بررسی تنوع واژگانی در هر جایگاه برای هر مقولۀ واژگانی، اطلسهای گویشی به روش نمادی- مکانی ارائه شده است و نتایج بررسی فراوانی گونههای تلفظی و فاصلۀ گویشی جایگاههای مختلف در قالب نمودار و دندروگرام به تصویر در آمده است. بیشترین میزان شباهت واژگانی-آوایی بین دو شهرستان بهاباد و بافق (جایگاههای 5، 6، 7 و 8) و برابر با 76 درصد است. تنوع واژگانی در مقولۀ واژههای مربوط به زمان بیشترین حد (برابر با 44 درصد) و در مقولۀ اسامی حیوانات کمترین حد ( برابر با 12 درصد) است.