اثرات متقابل تراکم ذخیرهسازی و سطح پروتئین جیره بر برخی شاخصهای رشد، خونشناسی و پاسخ ایمنی بچه ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) به باکتری Aeromonas hydrophila در سیستم نوین بیوفلاک
نویسندگان
1 کارشناس ارشد شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
2 - استادیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 استادیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران
4 دکتری شیلات، سازمان شیلات ایران، بهبهان، ایران
5 دانشیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
6 دانشیار گروه دامپزشکی، موسسه کشاورزی و فناوری، دانشگاه رودن، مسکو، روسیه
doi
10.22124/japb.2022.21823.1459چکیده
در مطالعه حاضر تاثیر تراکم و سطح پروتئین جیره بر رشد، خونشناسی، ایمنی و مقاومت در برابر باکتری Aeromonas hydrophila در ماهی کپور معمولی تحت شرایط بیوفلاک به مدت 60 روز بررسی شد. بچه ماهیان کپور (99/0±09/12 گرم) در 15 مخزن در طرح فاکتوریل 2×2 متشکل از دو تراکم و دو سطح پروتئین در سیستم بیوفلاک شامل تراکم متوسط ذخیرهسازی (10 کیلوگرم در متر مکعب) با 25 و 35 درصد پروتئین (MD25 و MD35) و تراکم بالای ذخیرهسازی (20 کیلوگرم در متر مکعب) با 25 و 35 درصد پروتئین (HD25 و HD35) ذخیره شدند. ماهیان گروه شاهد در آب تمیز با تراکم متوسط (10 کیلوگرم در متر مکعب) و پروتئین 35 درصد بودند. در گروه MD35 رشد ماهیان به طور معنیداری بیشتر و ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با گروههای دیگر کمتر بود. گلبولهای سفید، مقادیر هموگلوبین و هماتوکریت کاهش و نسبت گلبولهای قرمز در ماهیان پرورش یافته در گروه MD35 افزایش یافت. مقادیر ایمونوگلوبولین M، کمپلمان و فعالیت باکتریکشی سرم ماهی در گروه MD35 به طور معنیداری بیشتر از گروههای دیگر بود. بر اساس نتایج حاضر توصیه میشود پرورش ماهی کپور معمولی در سیستم بیوفلاک با تراکم 10 کیلوگرم در متر مکعب انجام پذیرد. همچنین سیستم بیوفلاک میتواند تا 10 درصد کاهش پروتئین را در جیره غذایی در گروه تراکم متوسط جبران کند.
