پیش‌بینی عمر مفید باقی‌مانده محصول بر اساس سیگنال‌های ارتعاشی و الگوریتم ژنتیک

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مهندسی صنایع دانشگاه ایوانکی

2 عضو هیئت علمی گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

3 عضو هیئت علمی دانشگاه جامع علمی کاربردی، البرز، ایران

doi
JABM.3.2.11235564.35254154
چکیده

در دنیای رقابتی امروز، حفظ کیفیت محصول و پیش‌بینی دقیق عمر مفید آن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. خرابی‌های ناگهانی مانند خرابی بلبرینگ می‌توانند تاثیرات مالی و زمانی قابل توجهی بر تولید داشته باشند. به منظور مقابله با این چالش‌ها، این تحقیق یک مدل هوشمند بر پایه‌ی تحلیل ارتعاشات و الگوریتم‌های ژنتیک را ارائه می‌دهد که قادر است عمر مفید باقی‌مانده‌ی بلبرینگ‌ها را با دقت بالا پیش‌بینی کند. مدل پیشنهادی شامل چهار بخش است: بخش پیش‌بینی شاخص‌های کیفیت، بخش تعیین وضعیت اولیه‌ی زوال، بخش تلفیق اطلاعات و بخش بهینه‌سازی. این مدل نه تنها به بهبود استراتژی‌های تعمیر و نگهداری کمک می‌کند بلکه با کاهش دوره‌های توقف غیرمنتظره، به افزایش بهره‌وری و سودآوری شرکت‌ها نیز منجر می‌شود. نتایج تجربی نشان می‌دهند که عملکرد مدل ما از روش‌های مرسوم مانند مدل‌های خودرگرسیون بهتر است، به ویژه به لطف استفاده از پارامترهای بهینه‌یابی شده در مراحل مختلف.