مقایسۀ تأثیر آموزش بازسازی شناختی و راهبردهای یادگیری خودگردان بر سرزندگی تحصیلی دانش آموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
doi
10.48310/pma.2023.3024چکیده
هدف مطالعة حاضر مقایسة تأثیر آموزش بازسازی شناختی و راهبردهای یادگیری خودگردان بر سرزندگی تحصیلی دانشآموزان پسر متوسطة دوم شهر بجنورد بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و ازنظر روش اجرا نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعة آماری پژوهش دانشآموزان پسر متوسطة دوم مدارس دولتی شهر بجنورد در سال تحصیلی 1400-1401 بودند. از میان آنان 45 نفر بهصورت نمونهگیری دردسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه مساوی قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامة سرزندگی تحصیلی دهقانیزاده و همکاران (1391) بود و گروههای آزمایش 8 جلسة 60 دقیقهای به تفکیک تحت آموزش بازسازی شناختی بک (2008) و راهبردهای یادگیری خودگردان پنتریچ (1995) قرار گرفتند و گروه گواه آموزشی ندید. دادهها به روش تحلیل واریانس اندازهگیریهای مکرر و آزمون تعقیبی بنفرنی تحلیل شدند. نتایج حاکی از اثربخشی هر دو روش بازسازی شناختی و راهبردهای یادگیری خودگردان بر سرزندگی تحصیلی بود(001/0>P). همچنین، بین این دو روش تفاوت معناداری وجود داشت و اثربخشی آموزش بازسازی شناختی هم در پسآزمون و هم در دورة پیگیری بیش از آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان بود (05/0>P). نتیجة این پژوهش نشان داد میتوان از این دو روش در جهت افزایش سرزندگی تحصیلی دانشآموزان مدارس دولتی پسرانه استفاده کرد.
