بررسی اثر ضدباکتریایی و ضدبیوفیلمی کارواکرول (Carvacrol) و اوژنول (Eugenol) بر باکتریهای جداسازی شده از آبهای خلیج فارس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زیستشناسی دریا، گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
2 دانشیار گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
3 استادیار گروه شیلات، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
4 استاد گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22124/japb.2021.20053.1428چکیده
تشکیل بیوفیلمهای میکروبی به عنوان یکی از مراحل کلیدی در فولینگ دریایی مطرح است. بنابراین، توسعه راهکارهای ضدبیوفیلم بویژه از طریق پژوهش در مورد مواد آنتیفولینگ سازگار با محیط زیست میتواند به کنترل بیوفولینگ کمک کند. مطالعه حاضر با هدف بررسی فعالیت ضدباکتریایی و ضدبیوفیلمی کارواکرول و اوژنول در مقابل باکتریهای دریایی جداسازی شده از آبهای خلیج فارس انجام گرفت. در آزمون انتشار دیسک، باکتری (KM1) sp. Vibrio بیشترین حساسیت را به کارواکرول (30/0 ± 17 میلیمتر) و اوژنول (5/0 ± 15 میلیمتر) نشان داد. کمترین غلظت بازدارنده رشد و کشنده نیز به ترتیب در غلظتهای 5/62 و 125میکروگرم در میلیلیتر کارواکرول در مقابل باکتری KM1 به دست آمد. در این پژوهش، قدرت مهاری کارواکرول و اوژنول بر پدیده تشکیل بیوفیلم باکتری Pseudoalteromonas sp. (PH18) به روش Tissue Culture Plate Method (TCP) نیز مورد بررسی قرار گرفت و در غلظت 4MIC (چهار برابر حداقل غلظت بازدارنده رشد) بیشترین میزان مهار بیوفیلم مشاهده شد (کارواکرول 90 درصد و اوژنول 87 درصد). بر اساس نتایج به دست آمده، به دلیل فعالیت ضدبیوفیلمی مناسب کارواکرول و اوژنول در مقابل باکتریهای دریایی، استفاده از آنها به عنوان یک جایگزین بالقوه طبیعی در پوششهای آنتیفولینگ قابل پیشنهاد است.