القای مادهزایی بینگونهای در تاسماهی سیبری ( Acipenser baerii) با استفاده از اسپرم غیرهمسان
نویسندگان
1 مربی بخش ژنتیک و بیوتکنولوژی انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمات تحقیقات، آموزش و نرویج کشاورزی، رشت ایران
2 کارشناس ارشد شیلات، بخش بهداشت و بیماریها انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج جهاد کشاورزی، رشت، ایران
3 استادیار بخش ژنتیک و بیوتکنولوژی انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج جهاد کشاورزی، رشت، ایران
4 استاد موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج جهاد کشاورزی، تهران، ایران
5 دانشیار بخش ژنتیک و بیوتکنولوژی انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج جهاد کشاورزی، رشت، ایران
6 کارشناس ارشد تکثیر و پرورش آبزیان، بخش آبزی پروری انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج جهاد کشاورزی، رشت، ایران
doi
10.22124/japb.2021.20693.1439چکیده
تاسماهی سیبری (Acipenser baerii) در استخرهای پرورشی رشد سریعی دارد. مادهزایی تکنیک مناسبی برای تولید جنس ماده تاسماهیان است. این مطالعه با هدف ایجاد جنس ماده در تاسماهی سیبری با استفاده از القای مادهزایی صورت گرفت. اسپرم تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) با مقدار 8514 ژول بر متر مربع توسط پرتوی UV از نظر ژنتیکی غیرفعال شد. در این حالت، اسپرم با تحرک 40 درصد با تخمک تاسماهی سیبری ترکیب و در شوک سرمایی 2 درجه سانتیگراد به مدت 30 دقیقه، 10 دقیقه بعد از فعالیت، نتاج گاینوژنیک ایجاد شد. میزان لقاح 5/44 درصد (دورگه آمیخته شاهد 62 درصد) و میزان تفریخ 8/19 درصد (دورگه آمیخته شاهد 5/40 درصد) برآورد شد. وراثتپذیری صرفا مادری در نتاج گاینوژنیک با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره تایید شد. با دستیابی به زیفن اسپرم با DNA غیرفعال شده تاسماهی ایرانی، امکان جلوگیری از خطر انقراض و حفاظت از تاسماهیان دیگر نیز به وسیله القای مادهزایی فراهم میشود.
