تاثیر تراکم بر کارایی و برخی فراسنجه های آنتیاکسیدانی همولنف میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) در سیستم بیوفلاک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شیلات، گروه شیلات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه شیلات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
4 استادیار گروه شیلات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22124/japb.2022.21352.1451چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثیر تراکم ذخیرهسازی بر برخی از شاخصهای کارایی و فعالیت فراسنجههای بیوشیمیایی همولنف میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) در سیستم بیوفلاک طراحی شد. پستلاروهای سی روزه میگو برای این منظور با تراکمهای 100، 200، 300 و 400 قطعه در متر مکعب (با سه تکرار) در دوازده مخزن پلیاتیلنی با حجم کاری 200 لیتر و حاوی بیوفلاک توزیع و برای نه هفته با کمک غذای دستی تا حد سیری تغذیه شدند و در انتها شاخصهای کارایی، فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی و برخی فراسنجههای استرس میگو مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها نشان داد افزایش تراکم در سیستم بیوفلاک تاثیر معنیداری در میزان رشد داشت و منجر به کاهش وزن نهایی، نرخ رشد روزانه و کارآیی تغذیه شد. با این وجود، میزان زیتوده تولید شده میگوهای پاسفید غربی با افزایش تراکم در سیستم بیوفلاک افزایش یافت و در تراکم 400 قطعه میگو در متر مکعب به حدود 7/1 برابر بیشتر از میزان آن در تراکم 100 قطعه میگو در متر مکعب رسید. این در حالی است که فراسنجهها مربوط به دفاع آنتیاکسیدانی شامل سطح فعالیت آنزیمهای سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز همراه با افزایش تراکم تا 300 قطعه در متر مکعب در سیستم بیوفلاک افزایش یافت. میزان کورتیزول و سطح گلوکز همولنف نیز یک روند کاهشی را با افزایش تراکم تا 300 قطعه میگو در متر مکعب نشان داد. بنابراین تراکم 300 قطعه میگو در متر مکعب در شرایطی که هدف تولید بیشترین میزان زیتوده باشد برای تولید در سیستم فوقمتراکم بیوفلاک قابل توصیه خواهد بود، در حالی که تراکم 100 قطعه میگو در متر مکعب میتواند برای تولید میگو به منظور عرضه به بازار مفید باشد.