انطباق در زبان سُهی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه کردستان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم، تحقیقات تهران
doi
چکیده
این مقاله تلاش میکند تا، برای نخستین بار، الگو(های) انطباق در زبان سُهی را بررسی کند. بدین منظور، نخست نظام ضمیری این زبان توصیف و سپس بر مبنای تعامل ضمایر و سایر گرووهای اسمی الگوهای مطابقه و حالتنمایی در این زبان تحلیل میشوند. برایند تحلیل حاضر این است که در زبان سُهی، در زمان حال، مطابقه و حالتنمایی از الگوی فراگیر فاعلی-مفعولی تبعیت میکند. اما، در زمان گذشته، مطابقه الگوی سهبخشی و حالتنمایی الگوی مطلق-کُنایی را به نمایش میگذارد. نتیجه بررسی حاضر، از یکسو پرتوی نو در خصوص مطالعات زبانشناختی زبان سُهی را، به عنوان زبانی کمتر مطالعه شده، نمایان میسازد و در سویی دیگر به غنای ادبیات ردهشناختی زبانهای ایرانی میافزاید.
