پترولوژی و زمین شیمی توده گرانیتوئیدی و کانسار آهن اسکارنی قوزلو (باختر زنجان)
نویسندگان
1 دانشگاه زنجان
2 دانشگاه زنجان
3 دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان
4 دانشگاه زنجان
doi
10.22067/econg.v12i1.70568چکیده
کانسار آهن قوزلو در فاصله 65 کیلومتری باختر زنجان واقعشده و بخشی از کمان ماگمایی ارومیه-دختر در پهنه ایران مرکزی است. در این منطقه، تناوب لایه های سنگآهک میکرواسپارایتی، آهک مارنی، شیل و ماسه سنگ مربوط به کرتاسه بالایی توسط توده گرانیتوئیدی ائوسن بالایی مورد هجوم قرارگرفته و هاله دگرگونی مجاورتی و کانه زایی آهن تشکیلشده است. از نظر سنگ شناسی، توده گرانیتوئیدی متشکل از گرانیت-گرانودیوریت پورفیری و کوارتزمونزودیوریت بوده و دارای ماهیت کالک آلکالن پتاسیم بالا و متعلق به گرانیتوئیدهای متاآلومینوس نوع I است. در نمودارهای تمایز محیط زمینساختی، این توده در محیط حاشیه فعال قاره ای قرار می گیرد. بر اساس بررسیهای میکروسکوپی، هاله دگرگونی مجاورتی متشکل از زیرپهنه های گارنت اسکارن، گارنت-پیروکسن اسکارن، پیروکسن اسکارن، اپیدوت اسکارن، مرمر پیروکسن دار و اسکارن کانه دار است. مگنتیت کانی اصلی کانسار است که با کانی های فرعی پیریت، کالکوپیریت و پیروتیت همراهی می شود. گارنت، کلینوپیروکسن، اپیدوت، اکتینولیت، کلسیت و کوارتز بهعنوان کانی های غیر فلزی حضور دارند. شواهد بافتی در سنگ های هاله دگرگونی مجاورتی نشاندهنده تشکیل هم زمان گارنت و کلینوپیروکسن در محدوده دمایی 430 تا 550 درجه سانتی گراد و 26-10- 23-10 ƒO2 =است.