تاثیر حلال‌ بر خواص آنتی‌اکسیدانی جلبک‌های قرمز Gracilaria textorri، Gracilaria arcuata و Leveillea jungermannioides

نویسندگان

1 استادیار گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران

2 دانشیار گروه زیست‌شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران

doi
10.22124/japb.2021.19754.1426
چکیده

در مطالعه حاضر تاثیر حلال‎‌های مختلف (متانول 100 درصد، متانول 60 درصد، متانول 20 درصد و آب 100 درصد) در میزان استخراج عصاره و خاصیت آنتی‌اکسیدانی سه گونه از جلبک‎های قرمز سواحل چابهار شامل  Gracilaria arcuata، Gracilaria textorri و Leveillea jungermannioides مورد بررسی قرار گرفت. فعالیت آنتی‌اکسیدانی عصاره‌های مختلف با استفاده از شاخص‎های بازدارندگی رادیکال آزاد DPPH، توانایی احیا و جذب آهن سنجیده شد. میزان عصاره در میان جلبک‌های مختلف دارای تفاوت معنی‌داری بود و بالاترین میزان عصاره در حلال متانول 100 درصد در جلبک L. jungermannioides به میزان 02/6 گرم در 100 گرم جلبک به دست آمد (05/0>P). بیشترین خاصیت آنتی‌اکسیدانی با توجه به شاخص‌های مختلف در حلال متانول 60 درصد جلبک G. arcuata مشاهده شد که به میزان قابل توجهی نسبت به دیگر گونه‌ها بالاتر بود (05/0>P). میزان استخراج عصاره و خواص آنتی‌اکسیدانی بسته به نسبت حلال و نوع گونه جلبک تفاوت معنی‌داری در بین تیمارهای مختلف داشت. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که جلبک G. arcuata می‎تواند به عنوان منبع بالقوه از آنتی‌اکسیدان‎های طبیعی در نظر گرفته شود.