تاثیر حلال بر خواص آنتیاکسیدانی جلبکهای قرمز Gracilaria textorri، Gracilaria arcuata و Leveillea jungermannioides
نویسندگان
1 استادیار گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران
2 دانشیار گروه زیستشناسی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران
doi
10.22124/japb.2021.19754.1426چکیده
در مطالعه حاضر تاثیر حلالهای مختلف (متانول 100 درصد، متانول 60 درصد، متانول 20 درصد و آب 100 درصد) در میزان استخراج عصاره و خاصیت آنتیاکسیدانی سه گونه از جلبکهای قرمز سواحل چابهار شامل Gracilaria arcuata، Gracilaria textorri و Leveillea jungermannioides مورد بررسی قرار گرفت. فعالیت آنتیاکسیدانی عصارههای مختلف با استفاده از شاخصهای بازدارندگی رادیکال آزاد DPPH، توانایی احیا و جذب آهن سنجیده شد. میزان عصاره در میان جلبکهای مختلف دارای تفاوت معنیداری بود و بالاترین میزان عصاره در حلال متانول 100 درصد در جلبک L. jungermannioides به میزان 02/6 گرم در 100 گرم جلبک به دست آمد (05/0>P). بیشترین خاصیت آنتیاکسیدانی با توجه به شاخصهای مختلف در حلال متانول 60 درصد جلبک G. arcuata مشاهده شد که به میزان قابل توجهی نسبت به دیگر گونهها بالاتر بود (05/0>P). میزان استخراج عصاره و خواص آنتیاکسیدانی بسته به نسبت حلال و نوع گونه جلبک تفاوت معنیداری در بین تیمارهای مختلف داشت. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که جلبک G. arcuata میتواند به عنوان منبع بالقوه از آنتیاکسیدانهای طبیعی در نظر گرفته شود.