اثر تقابل نیتریت با شوریهای مختلف روی برخی شاخصهای خونی، ایمنی و استرس در بچه ماهی اوزونبرون (Acipenser stellatus)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تکثیر و پرورش آبزیان، گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
2 استادیار موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران
3 دانشیار گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
4 استادیار گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
5 استادیار پژوهشکده آبزیپروری آبهای داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، بندرانزلی، ایران
doi
10.22124/japb.2021.19590.1423چکیده
این بررسی با هدف تعیین اثر نیتریت در شوریهای مختلف روی برخی شاخصهای خونی، ایمنی و استرس در بچه ماهی اوزونبرون (Acipenser stellatus) در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول غلظت نیمه کشندگی (LC50 96h) نیتریت (نیتریت سدیم) در شوریهای مختلف (0، 4، 8 و 12 گرم در لیتر) تعیین شد (به ترتیب 11/75، 54/93، 60/241 و 15/353 میلیگرم در لیتر). در مرحله دوم بعد از به دست آمدن مقادیر غلظت نیمه کشندگی نیتریت، بچه ماهیان اوزونبرون (به تعداد 240 قطعه، میانگین وزن 17/2±23/15 گرم، میانگین طول 95/1±17 سانتیمتر) به مدت 4 روز در معرض نصف (50 درصد) غلظت نیمه کشنده (LC50 96h) نیتریت (56/37، 77/46، 80/120و 579/176 میلیگرم در لیتر) در همان میزان شوریها قرار گرفتند (8 تیمار، هریک با سه تکرار). نتایج نشان داد که بیشترین میزان گلبول سفید و نوتروفیل مربوط به تیمار 7، تعداد گلبولهای قرمز، هموگلوبین، MCV و هماتوکریت مربوط به تیمار 5 و ائوزینوفیل مربوط به تیمار 8 مشاهده شد (05/0>P). بیشترین میزان IgM و ایمونوگلوبولین کل در تیمار 8 و لیزوزیم در تیمار 7، کورتیزول و گلوکز در تیمار 4 و لاکتات در تیمار 3 مشاهده شد (05/0>P). در نتیجه افزایش شوری باعث افزایش تحمل بچه ماهیان، کاهش شاخصهای استرس و افزایس شاخصهای ایمنی در خون بچه ماهیان اوزونبرون در غلظتهای بالاتر نیتریت شد. که نشان دهنده کاهش اثرات نیتریت بود. اما شوری نتوانست اثرات سمی نیتریت را بر روی شاخصهای خونی بچه ماهیان ازون برون کاهش دهد.