اثر تقابل نیتریت با شوری‌های مختلف روی برخی شاخص‌های خونی، ایمنی و استرس در بچه ماهی اوزون‌برون (Acipenser stellatus)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تکثیر و پرورش آبزیان، گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران

2 استادیار موسسه تحقیقات بین المللی تاس‌ماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران

3 دانشیار گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران

4 استادیار گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران

5 استادیار پژوهشکده آبزی‌پروری آب‌های داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، بندرانزلی، ایران

doi
10.22124/japb.2021.19590.1423
چکیده

این بررسی با هدف تعیین اثر نیتریت در شوری­های مختلف روی برخی شاخص‌های خونی، ایمنی و استرس در بچه ماهی اوزون‌برون (Acipenser stellatus) در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول غلظت نیمه کشندگی (LC50 96h) نیتریت (نیتریت سدیم) در شوری­های مختلف (0، 4، 8 و 12 گرم در لیتر) تعیین شد (به ترتیب 11/75، 54/93، 60/241 و 15/353 میلی‌گرم در لیتر). در مرحله دوم بعد از به دست آمدن مقادیر غلظت نیمه کشندگی نیتریت، بچه ماهیان اوزون‌برون (به تعداد 240 قطعه، میانگین وزن 17/2±23/15 گرم، میانگین طول 95/1±17 سانتی­متر) به مدت 4 روز در معرض نصف (50 درصد) غلظت نیمه کشنده (LC50 96h) نیتریت (56/37، 77/46، 80/120و 579/176 میلی­گرم در لیتر) در همان میزان شوری­ها قرار گرفتند (8 تیمار، هریک با سه تکرار). نتایج نشان داد که بیشترین میزان گلبول سفید و نوتروفیل مربوط به تیمار 7، تعداد گلبول‌های قرمز، هموگلوبین، MCV و هماتوکریت مربوط به تیمار 5 و ائوزینوفیل مربوط به تیمار 8 مشاهده شد (05/0>P). بیشترین میزان IgM و ایمونوگلوبولین کل در تیمار 8 و لیزوزیم در تیمار 7، کورتیزول و گلوکز در تیمار 4 و لاکتات در تیمار 3 مشاهده شد (05/0>P). در نتیجه افزایش شوری باعث افزایش تحمل بچه ماهیان، کاهش شاخص‌های استرس و افزایس شاخص‌های ایمنی در خون بچه ماهیان اوزون­برون در غلظت­های بالاتر نیتریت شد. که نشان دهنده کاهش اثرات نیتریت بود. اما شوری نتوانست اثرات سمی نیتریت را بر روی  شاخص­های خونی بچه ماهیان ازون برون کاهش دهد.