کاربرد شیمی کانی کلینوپیروکسن در بررسی شرایط فیزیکی صعود ماگما، مطالعه موردی سنگ های آتشفشانی علی آباد، شمال غرب نایین
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان
2 واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22067/econg.v11i4.71157چکیده
در منطقه علی آباد (شمال غرب نایین) سنگ های آتشفشانی با ترکیب آندزیت، تراکی آندزیت، داسیت و ریولیت به همراه سنگ های آذرآواری (توف) وجود دارند. از لحاظ کانی شناسی، این سنگ ها از فنوکریست های پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن، سانیدین، بیوتیت، کوارتز و کانی های اوپک در زمین های از میکرولیت های پلاژیوکلاز، شیشه و کانی های اوپک تشکیل شده اند. کلینوپیروکسن این سنگ ها از نوع اوژیت با ترکیب (En43-45, Wo 38-42, Fs 14-18) است. ترکیب شیمیایی کلینوپیروکسن نشان می دهد که این کانی در فشارهای کم تا متوسط تشکیلشده و بیانگر تبلور آنها در طی صعود ماگما و در عمق های مختلف است. توزیع Al و میزان Fe+3 در ساختار کلینوپیروکسن بیانگر تبلور آن از یک ماگمای آبدار با فشار بخار آب 10 درصد و با فوگاسیته بالای اکسیژن است. بر اساس محاسبات زمین دما-فشارسنجی، کلینوپیروکسن ها در محدوده دمایی 1009 تا 1200 درجه سانتی گراد، محدوده فشار حدود 5/2 تا 7 کیلوبار و عمق 9 تا 18 کیلومتری متبلور شده اند.