کاربرد شیمی‌ کانی کلینوپیروکسن در بررسی شرایط فیزیکی صعود ماگما، مطالعه موردی سنگ های آتشفشانی علی آباد، شمال غرب نایین

نویسندگان

1 دانشگاه اصفهان

2 واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی

doi
10.22067/econg.v11i4.71157
چکیده

در منطقه علی­ آباد (شمال­ غرب نایین) سنگ­ های آتشفشانی با ترکیب آندزیت، تراکی­ آندزیت، داسیت و ریولیت به همراه سنگ­ های آذرآواری (توف) وجود دارند. از لحاظ کانی ­شناسی، این سنگ­ ها از فنوکریست­ های پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن، سانیدین، بیوتیت، کوارتز و کانی­ های اوپک در زمین ه­ای از میکرولیت­ های پلاژیوکلاز، شیشه و کانی­ های اوپک تشکیل شده­ اند. کلینوپیروکسن این سنگ­ ها از نوع اوژیت با ترکیب (En43-45, Wo 38-42, Fs 14-18) است. ترکیب شیمیایی کلینوپیروکسن نشان می ­دهد که این کانی در فشارهای کم تا متوسط تشکیل‌شده و بیانگر تبلور آنها در طی صعود ماگما و در عمق­ های مختلف است. توزیع Al و میزان Fe+3 در ساختار کلینوپیروکسن بیانگر تبلور آن از یک ماگمای آبدار با فشار بخار آب 10 درصد و با فوگاسیته بالای اکسیژن است. بر اساس محاسبات زمین دما-­فشارسنجی، کلینوپیروکسن­ ها در محدوده دمایی 1009 تا 1200 درجه سانتی­ گراد، محدوده فشار حدود 5/2 تا 7 کیلوبار و عمق 9 تا 18 کیلومتری متبلور شده ­اند.