ارتباط بین شدت سرپانتینی‌ شدن و ویژگی‌ های ژئوتکنیکی افیولیت‌ ها (مطالعه موردی: افیولیت‌ های پالئوتتیس جنوب‌ غرب مشهد)

نویسندگان

1 دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشگاه فردوسی مشهد

4 دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22067/econg.v11i4.74244
چکیده

سنگ‌های اولترامافیک از بخش‌های مهم مجموعه افیولیتی جنوب‌غرب مشهد هستند که در این پژوهش در دو گروه متا‌پریدوتیت‌ها و متا‌پیروکسنیت‌ها مورد بررسی قرار‌گرفته‌‌اند. پس از تعیین درصد سرپانتینی‌شدن در مقاطع نازک، آزمایش‌های ژئوتکنیکی بر روی نمونه‌های جمع‌آوری‌ شده، صورت‌گرفته و رفتار سنگ‌ها مقایسه‌شده است. نتایج نشان‌دهنده ارتباط نزدیک بین فرایند سرپانتینی‌شدن و مقاومت تک‌محوری در سنگ‌های اولترامافیک منطقه است؛ به‌‌‌طوری‌‌که در درجه سرپانتینیتی متوسط در نمونه‌هایی که 25 تا40 درصد سرپانتینی شده‌اند، درجه مقاومت بسیار سخت (MPa250-100)، 40 تا60 درصد سرپانتینی‌شده مقاومت سخت (MPa100-50)،60 تا 75 درصد سرپانتین، مقاومت نسبتاً سخت (MPa50-25) و در درجه سرپانتینیتی شدید با شدت 75 تا 95 درصد مقاومت ضعیف ( MPa25-5) مشاهده می شود. مطابق این پژوهش به‌دلیل درجات مختلف سرپانتینی‌شدن احتمال وقوع لغزش، ناپایداری و یا ریزش ترانشه در این سنگ‌ها زیاد است