بررسی عوامل مؤثر بر ارتقاء بهرهوری نیروی انسانی بر اساس مدل کوپمن (مورد مطالعه: گروه صنعتی ایران خودرو)
نویسندگان
1 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 گروه مدیریت دولتی، مرکز تحصیلات تکمیلی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
چکیده
در تحقیق حاضر با توجه به اهمیت و جایگاه نیروی انسانی، عوامل موثر بر ارتقاء بهرهوری نیروی انسانی در قالب عوامل سازمانی مدل کوپمن مورد بررسی قرار گرفته است که 6 فرضیه زیر مورد آزمون قرار گرفت: بین مشارکت کارکنان در تعیین اهداف شغلی و ارتقاء بهره وری نیروی انسانی رابطه معناداری وجود دارد، انتخاب و گزینش صحیح کارکنان و ارتقاء بهرهوری نیروی انسانی رابطه معناداری وجود دارد، بین سیستم جبران خدمات و ارتقاء بهرهوری نیروی انسانی رابطه معناداری وجود دارد، بین شیوههای رهبری سازمان و ارتقاء بهرهوری نیروی انسانی رابطه معناداری وجود دارد، بین ساختار سازمانی و ارتقاء بهرهوری نیروی انسانی رابطه معناداری وجود دارد، بین برنامه ریزی آموزشی و ارتقاء بهرهوری نیروی انسانی رابطه معناداری وجود دارد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی_همبستگی است. جامعه آماری مورد بررسی کارکنان و مدیران گروه صنعتی ایران خودرو بوده که با بهرهگیری از جدول مورگان حجم نمونه 196 نفر به صورت تصادفی انتخاب شد و از طریق توزیع پرسشنامه مورد سنجش قرار گرفت. تجزیه و تحلیل نتایج از طریق ضریب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون و آزمون یومان-ویتنی و آزمون فریدمن انجام شد. بر اساس نتایج حاصله ارتباط معناداری میان کلیه عوامل سازمانی شامل مشارکت، گزینش صحیح کارکنان، سیستم پرداخت، شیوههای رهبری، ساختار سازمانی و برنامههای آموزشی) با بهرهوری نیروی انسانی وجود دارد که بیشترین تاثیر را مشارکت کارکنان بر بهرهوری داشته است.
