فعالیت آنتیاکسیدانی و ضدباکتریایی توتیای دریایی Echinometra mathaei و خیار دریایی Holothuria leucospilota
نویسندگان
1 دانشیار گروه شیلات، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 کارشناس ارشد گروه علوم و صنایع غذایی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.22124/japb.2021.19181.1415چکیده
هدف از این مطالعه بررسی فعالیت ضدباکتریایی عصاره خیار دریایی Holothuria leucospilota و توتیای دریایی Echinometra mathaei بر روی باکتریهای گرم مثبت و گرم منفی، فعالیت آنتیاکسیدانی و قدرت مهار رادیکال آزاد DPPH بود. نمونههای توتیا و خیار دریایی از اطراف جزیره قشم جمعآوری شدند. فعالیت ضدمیکروبی توتیای دریایی از طریق بررسی قطر هاله عدم رشد و در خیار دریایی از روش رقت لولهای انجام شد. برای بررسی فعالیت آنتیاکسیدانی از روش قدرت مهار رادیکال آزاد DPPH با استفاده از غلظتهای 40، 80، 120، 160 و 200 میلیگرم در میلیلیتر عصاره انجام شد. نتایج نشان داد فعالیت آنتیاکسیدانی عصاره هر دو گونه با افزایش غلظت عصاره روند افزایشی داشت (05/0P<) و در غلظت 200 میلیگرم در میلیلیتر به 57/5±320 و 95/6±420 میلیگرم اسید اسکوربیک در گرم عصاره به ترتیب در توتیا و خیار دریایی رسید. در تمامی غلظتهای مورد بررسی، فعالیت آنتیاکسیدانی خیار دریایی بالاتر از توتیای دریایی بود (05/0P<). در هر دو گونه، غلظت 200 میلیگرم در میلیلیتر عصاره با 15/5±21/20 و 76/3±11/56 میلیگرم اسید اسکوربیک در گرم عصاره، بیشترین قدرت مهار رادیکالهای آزاد را داشت و در هر دو گونه مورد بررسی، فعالیت مهار رادیکال آزاد DPPH در مقایسه با اسید اسکوربیک کمتر بود (05/0P<). عصاره هر سه بخش گناد، پوست و خار گونههای مورد مطالعه، توانایی مهار باکتری Staphylococcus aureus را داشتند. غلظتهای 1000 و 1500 میکروگرم در میلیلیتر عصاره گناد توتیایدریایی توانایی مهار همه باکتریها را داشت ولی تفاوت معنیدار بین این دو غلظت مشاهده نشد (05/0P>). نتایج مطالعه حاضر نشان داد که توتیای دریایی و خیار دریایی میتوانند حاوی منابعی غنی از ترکیبات ضدباکتریایی و آنتیاکسیدانی باشند. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که توتیای دریایی توانست بر باکتریهای گرم منفی اثر ضدباکتریایی نشان دهد.