ویژگی های ژئوشیمیایی و ایزوتوپی پروتولیت اکلوژیت های شمال شهرکرد: شاهدی بر تکوین حوضه پشت کمان نئوپروتروزوئیک در پهنه سنندج-سیرجان
نویسندگان
1 دانشگاه شهرکرد
2 دانشگاه شهرکرد
3 دانشگاه شهرکرد
4 دانشگاه کردستان
doi
10.22067/econg.v11i3.68644چکیده
اکلوژیتهای مورد بررسی بخشی از کمپلکس دگرگونی شمال شهرکرد هستند که به پهنه ساختاری سنندج-سیرجان تعلق دارند. این اکلوژیتها با ترکیب کانی شناسی غالب آمفیبول، گارنت، زوئیزیت و پیروکسن (امفاسیت) بهصورت عدسیهایی همراه پاراگنایسهای نئوپروتروزوئیک مشاهده میشوند. مجموعه کانیایی این سنگها نشاندهنده دگرگونی آنها در فشار بالاست. با درنظرگرفتن سیستم نسبتاً بسته در تعادلات شیمیایی این سنگها در طی فرایندهای دگرگونی میتوان محیط تشکیل سنگ مادر این سنگها را مورد بررسی قرار داد. نمودار عناصر نادر خاکی بهنجارشده به کندریت، غنیشدگی جزئی از عناصر نادر خاکی سبک نسبت به عناصر نادر خاکی سنگین را نشان میدهد و نسبت La/Yb)cn) در این نمونهها بین 7/1 تا 7/2 متغیر است. نمودار عناصر نادر بهنجارشده به گوشته اولیه آنومالی منفی Ti ،Nb ،P و Y را نشان میدهد. نمودارهای ژئوشیمیایی نشاندهنده تمایل زیاد این سنگها با بازالتهای تولئیتی است که در محیطهای کششی پشتکمان شکل گرفتهاند. بررسیهای ایزوتوپی Sr-Nd نشاندهنده ماگمای اولیه این سنگها با ترکیب گوشته غنیشده بالای زون فرورانش است. با توجه به الگوی پراگندگی عناصر و نسبتهای ایزوتوپی اولیه میتوان تشکیل سنگ مادر اکلوژیتهای منطقه را ناشی از کششهای پشتکمان در پهنه سنندج-سیرجان در اواخر پروتروزوئیک پایانی (ادیاکاران) دانست.