بررسی بیان ژن متالوتیونین در بافت کبد تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) پس از مواجهه با فلز کادمیم محلول در آب
نویسندگان
1 استادیار گروه ژنتیک، موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران
2 دانشجوی دکتری زیستشناسی دریا، گروه زیستشناسی دریا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
5 استادیار گروه زیستشناسی دریا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22124/japb.2021.16646.1383چکیده
برای بررسی اثر کادمیم در تغییر بیان ژن متالوتیونین به عنوان نشانگر زیستی، سه تیمار آزمایشی با غلظتهای 200 (تیمار اول)، 400 (تیمار دوم) و 800 (تیمار سوم) میکروگرم در لیتر کادمیم و یک تیمار شاهد (بدون کادمیم)، هر یک با سه تکرار در نظر گرفته شد. در پایان دوره 14 روزه تیمار با کادمیم محلول در آب، میزان بیان ژن متالوتیونین در بافت کبد تاسماهی ایرانی بررسی شد. استخراج RNA از بافت کبد انجام شد، cDNA ساخته شد و صحت بیان و تغییرات بیان ژن به ترتیب با روش کیفی RT-PCR و روش کمی Real Time PCR بررسی شد. پس از بررسیهای آماری، نتایج بیان ژن متالوتیونین نشان داد که افزایش غلظت کادمیم در تیمارها به تغییرات بیان ژن متالوتیونین در بافت کبد تاسماهی ایرانی منجر شد و در غلظت 200 میکروگرم در لیتر افزایش معنیداری را در بیان ژن متالوتیونین نشان داد (05/0>P). بنابراین میتوان نتیجه گرفت که تغییرات بیان در ژن متالوتیونین تاسماهی ایرانی میتواند به عنوان نشانگر زیستی مواجهه با فلز سنگین کادمیم در غلظت 200 میکروگرم در لیتر مطرح باشد. اما به طور کلی، همیشه افزایش کادمیم محلول در آب منجر به افزایش بیان ژن در بافت کبد تاسماهی ایرانی نخواهد شد و احتمالا مکانیسمهای دیگری در حمل این فلز در بدن تاسماهی ایرانی دخیل باشند.