فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از مطالعه حاضر، تعیین توانایی تنظیم اسمزی لارو­های سوف سفید در دو مرحله قبل (a) و بعد از جذب کیسه زرده (b) بود. دو گروه لاروی به مدت 96 ساعت، در معرض آب شیرین (شوری کمتر از نیم در هزار)، شرایط مصبی (شوری 7 در هزار) و آب دریای خزر (شوری 12 در هزار) قرار گرفتند. درصد بقای لاروها، تعداد و اندازه یونوسیت­های پوست و درصد سطح آن‌ها با استفاده از بافت­شناسی کلاسیک همراه با رنگ­آمیزی ائوزین- هماتوکسیلین و ایمونوهیستوشیمی از طریق مکان­یابی آنزیم Na+, K+-ATPase مورد بررسی قرار گرفت. میزان بقا در آب شیرین، برای هر دو گروه 97 درصد بود. 86 درصد از لاروهای گروه a در شوری 7 در هزار زنده ماندند. در حالی که در شوری 12 در هزار نرخ بقای آن‌ها صفر شد. 97 درصد از لاروهای گروه b در شوری 7 در هزار و 20 درصد از آن‌ها در شوری 12 در هزار زنده ماندند. اندازه سلول­های کلراید پوست در مواجهه با شوری تغییری نکرد. در انتهای آزمون، تعداد و درصد سطح سلول­های کلراید موجود در پوست در گروه a در شوری 7 و در گروه b در شوری 12 در ­هزار به طور معنی­داری افزایش یافت (05/0>P). نتایج نشان داد که در لارو سوف سفید دریای خزر، با افزایش رشد، نمو و تکامل بدن، عملکرد سلول­های کلراید پوست در تنظیم اسمزی افزایش یافت و توانست در زنده­ماندن لاروها در مواجهه با شوری به گونه­ای عمل کند که میزان بقا در مرحله پس از جذب کیسه زرده در مواجهه با شوری بیشتر از مرحله قبل از جذب کیسه زرده باشد.