اعتبار و اعتمادیابی الگوی اندازهگیری آمادگی یادگیری برخط در دانشجویان دورههای مجازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامهریزی آموزش از دور، گروه علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.48310/pma.2023.3325چکیده
هدف این پژوهش بررسی عملیبودن، اعتباریابی، و رواسازی مقیاس آمادگی یادگیری برخط دردانشجویان دورههای مجازی است. به همین منظور بنا بر خوداظهاری 350 نفر از دانشجویان کارشناسی دورههای مجازی به روش نمونهبرداری تصادفی انتخاب و پرسشنامۀ 18 مادهای آمادگی یادگیری برخط بر روی دانشجویان دورههای مجازی اجرا شد. اعتبار ابزار سنجش از نظر هماهنگی درونی (آلفای کرونباخ) به مقدار 945/0 و با روش بازآزمایی خردهمقیاسها، همگی بالای 85/0 است. اجرای تحلیل مؤلفههای اصلی دربارۀ روایی سازۀ پرسشنامه نشان داد مواد پرسشنامه به گونه کلی، با یک عامل همبسته است، چرخش عاملها به شیوۀ واریماکس نشان میدهد ساختار نظری پرسشنامه از 5 عامل (خودکارآمدی و مهارت در رایانه و اینترنت، یادگیری خودگردان، کنترل یادگیرندگان، انگیزۀ یادگیری در محیطهای برخط، و خودکارآمدی در ارتباطات برخط) با بار عاملی بیش از 40/0 اشباع شده است که روی هم 65/66 درصد از واریانس کل و هریک به ترتیب، با 98/29، 19/23، 81/18، 85/14، و 17/13 درصد از واریانس مشترک پرسشنامۀ آمادگی یادگیری برخط را تبیین میکند. افزون بر آن، برای بررسی روایی ابزار با استفاده از بستۀ نرمافزاری Amos از روش تحلیل عاملی تأییدی و تعیین شاخصهای برازندگی ابزار از جمله شاخص مجذور کای، شاخص ریشۀ میانگین مجذورات خطای تقریب، شاخص برازش تطبیقی، شاخص نیکویی برازش، وشاخص نیکویی برازش تعدیل یافته محاسبه و تأیید شد.