بررسی تایید وجود DNA تاس‌ماهیان در محصولات زیبایی با استفاده از روش بارکدینگ ژن‌های میتوکندریایی

نویسندگان

1 استادیار بخش ژنتیک و بیوتکنولوژی، موسسه تحقیقات بین المللی تاس‌ماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران

2 مربی بخش ژنتیک و بیوتکنولوژی، موسسه تحقیقات بین المللی تاس‌ماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران

doi
10.22124/japb.2021.16953.1385
چکیده

به منظور بررسی وجود یا عدم وجود DNA در نمونه کرم و عصاره خاویار، چهار نمونه کرم و یک نمونه عصاره خاویار با استفاده از نانودراپ و  ژل آگارز ارزیابی شدند. میزان DNA استخراج شده در نمونه‌های کرم و عصاره خاویار بر اساس سنجش با نانودراپ برابر با 5 تا 20 نانوگرم در میکرولیتر بود، ولی بررسی این نمونه‌ها به جهت غلظت کم، روی ژل امکان‌پذیر نشد. به منظور آزمودن وجود یا عدم وجود DNA در عصاره و کرم خاویار در کرم آرایشی از روش ردیابی DNA میتوکندریایی گونه‌های تاس‌ماهیان و با استفاده از تکثیر قطعات پراهمیت در آزمون‌های بارکدینگ (Barcoding) جهانی مثل قطعه سیتوکروم اکسیداز I (COI )و سیتوکروم اکسیداز b (Cyt b) استفاده شد. قطعات تکثیر شده در کرم‌ها و عصاره خاویار مورد آنالیز توالی‌یابی قرار گرفتند که طول قطعه در ژن COI برابر 650 نوکلئوتید و در Cyt b برابر 1200 نوکلئوتید بود. نتایج نهایی نشان داد نمونه‌های کرم و عصاره، حاوی DNA تاس‌ماهیان بود و گونه تاس‌ماهی که از آن برای تهیه کرم استفاده شده بود به گونه تاسماهی سیبری (Acipenser baerii) نزدیک‌تر بود.