بررسی اثرات عصاره ارگوسان پرتوتابی شده بر عملکرد رشد، شاخص‌های بیوشیمیایی سرم و پاسخ‌های ایمنی مخاطی پوست در ماهی کاراس معمولی

نویسندگان

1 دانشیار گروه دامپزشکی و علوم دامی، پژوهشکده کشاورزی هسته‌ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای، کرج، ایران

2 دانشیار گروه بهداشت مواد غذایی و آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 کارشناس ارشد شرکت آبزیان نیل پارس، تهران، ایران

4 دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

5 دانشجوی دکترای تخصصی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22124/japb.2021.17238.1389
چکیده

مطالعه حاضر به بررسی اثرات عصاره ارگوسان پرتوتابی شده و نشده بر عملکرد رشد، برخی شاخص‌های بیوشیمیایی سرم و پاسخ­های ایمنی مخاطی پوست در ماهی کاراس معمولی (Carassius carassius) پرداخته است. ماهی­­ها با میانگین وزنی 36/0±16/9 گرم در 9 آکواریوم در سه تکرار توزیع و با جیره­های حاوی ارگوسان پرتوتابی شده به میزان 30 کیلوگری (1 گرم در کیلوگرم)، ارگوسان پرتوتابی نشده (1 گرم در کیلوگرم) و جیره فاقد هرگونه افزودنی (شاهد) به مدت 40 روز تغذیه شدند. نتایج نشان داد که ماهیان تغذیه شده با جیره­های دارای ارگوسان پرتوتابی شده و نشده عملکرد رشد بالاتری در مقایسه با شاهد داشتند (05/0>P). شاخص­های بیوشیمیایی سرم شامل پروتئین، گلوکز، کلسترول و تری­گلیسرید با مصرف جیره‌های تیمار در مقایسه با شاهد تغییر نکرد (05/0<P). فعالیت آنزیم­های گوارشی شامل آلکالین فسفاتاز و پروتئاز در روده با مصرف جیره­های تیمار در مقایسه با گروه شاهد به ویژه در گروه ارگوسان پرتوتابی شده افزایش یافت (05/0>P). فعالیت لیزوزیم، آلکالین فسفاتاز و پروتئاز در مخاط بافت پوست نیز با مصرف ارگوسان پرتوتابی شده و نشده در مقایسه با گروه شاهد بهبود یافت. این مطالعه پیشنهاد می­کند که مصرف ارگوسان، به ویژه نوع پرتوتابی شده، سبب بهبود کارائی رشد، فعالیت برخی آنزیم­های گوارشی و پاسخ­های مخاطی پوست در ماهی کاراس معمولی می­شود.