مقایسه سیستم های مس پورفیری سونگون و کیقال، شمال غرب ایران : با تأکید بر مطالعه سیالات درگیر
نویسندگان
1 بوعلی سینا
2 شیراز
3 مجتمع مس سونگون
4 بوعلی سینا
5 نیوبرونزویک
doi
10.22067/econg.v10i2.61340چکیده
منطقه فلززایی اهر- ارسباران یکی از مهمترین زونهای فلززایی ایران در ترشیاری بهشمار میرود. کانهزایی در منطقه اغلب وابسته به سنگهای ماگمایی ترشیاری است. از این منطقه، دو سیستم مس پورفیری سونگون و کیقال برای بررسی مقایسهای نحوه کانهزایی انتخاب شدند. بر روی این دو کانیسازی بررسی زمینشیمی، سیالات درگیر و کانیشناسی انجامشد. انواع سیالات درگیر دو معدن مشابه و شامل نوع دو فازی مایع- گاز (L-V)، نوع دو فازی گاز- مایع (V-L)، نوع سه فازی مایع- گاز- جامد (گاهی هماتیت) (L-V-S)، نوع سه فازی مایع- گاز - نمک (L-V-H) و نوع چهار فازی مایع- گاز- نمک- جامد (L-V-H-S) است. نتایج نشان داد که با وجود شباهت سنگ درونگیر، سنگ مادر و انواع سیالات درگیر و حتی شوری و دمای همگن سازی تقریباً مشابه، در وسعت دگرسانی، ضخامت پوسته و میزان CO2 سیالات آنها تفاوتهایی وجود دارد. به بیان دیگر معدن سونگون بهعلت ضخامت بیشتر لیتوسفر شرایط بهتری در تأمین فلزات و تشکیل کانیهای سولفیدی داشته است. همچنین حضور CO2 و تشکیل فرایند نامیژاکی سیال در افزایش pH و تهنشینی کانسنگ سونگون مؤثر بوده است و این موجب بارور بودن معدن سونگون و نیمه بارور بودن اندیس کیقال شده است.