بررسی نقش بازنمایی‏ ها در عملکرد حل مسئلۀ دانش ‏آموزان پایۀ هفتم در مسائل کلامی تناسبی

نویسندگان

1 گروه ریاضی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه ریاضی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه ریاضی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 گروه ریاضی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

5 گروه ریاضی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.48310/pma.2023.3192
چکیده

هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی نقش بازنمایی‌ها در عملکرد حل مسئلۀ دانش‌‏آموزان پایۀ هفتم در حل مسائل کلامی شامل استدلال تناسبی است. جامعۀ آماری این مطالعه شامل 8425 دانش‏آموز پایۀ هفتم شهر همدان و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 269 نفر بود که به روش نمونه‌‏گیری در دسترس انتخاب شدند. پژوهش به روش آمیخته (کمی و کیفی) انجام شد. داده‌‏ها از طریق دو آزمون برگرفته از لوباتو (2010)، جمع‌آوری شد که دقیقاً در هر دو آزمون یکسان بودند؛ با این تفاوت که در آزمون دوم در کنار هر تکلیف، از بازنمایی تصویری یا کلامی استفاده شد. روایی محتوایی و صوری سؤالات هر دو آزمون توسط خبرگان تأیید شد. برای بررسی پایایی، از روش دونیمه‌کردن استفاده شد. ضریب گاتمن در سؤالات بدون بازنمایی 913/0 و در سؤالات با بازنمایی 840/0 به دست آمد که از پایایی مناسبی برخوردار است. عملکرد دانش‌‏آموزان در حل مسائل کلامی تناسبی در درک پایه‌‏ای دوم و سوم بررسی شد و نتایج نشان داد ک اکثر دانش‌‏آموزان به صورت ضربی به مقایسۀ مقادیر می‏‌پردازند و تأثیر تغییر یک مقدار بر نسبت اندازه‏‌گیری‌شده را درک می‌‏کنند. هم‌چنین، داده‏‌ها با استفاده از آزمون t زوجی تحلیل شد و سطح معناداری صفر به دست آمد. بنابراین، تأثیر مطلوب استفاده از بازنمایی‏‌ها، در پاسخگویی به این تکالیف، تأیید شد.