فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه اثر تجویز واکسن (باکترین) دو گانه استرپتوکوکوزیس/لاکتوکوکوزیس به سه روش خوراکی، تزریقی و غوطه‌وری در ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان بر بیان دو ژن مرتبط با ایمنی (IL-6 و IgM) ارزیابی شد. به این منظور 600 قطعه ماهی (1/2±14 گرم) به چهار تیمار، هر تیمار در سه تکرار به صورت زیر تقسیم شدند: تیمار تجویز خوراکی حاوی CFU/g108 از باکترین دوگانه (Streptococcus iniae و Lactococcus garvieae)، تیمار تزریقی (تزریق داخل صفاقی باکترین دوگانه به مقدار CFU/mL109)، تیمار غوطه‌وری (حمام دو دقیقه‌ای در سوسپانسیون باکترین دوگانه به مقدار CFU/mL109) و تیمار شاهد بدون تجویز باکترین. ماهی­ها به مدت دو ماه در شرایط مشابه تغذیه و نگهداری شدند. در روزهای صفر، 20، 40 و 60 عیار پادتن سرمی به روش الایزا، و میزان بیان دو ژن ایمنی IL-6 و IgM در کلیه قدامی ماهی­ها با استفاده از تکنیک کمی با روش qRT-PCR ارزیابی شد. سپس تیمارها در روز 60 آزمایش با هر دو باکتری به طور جداگانه مواجهه داده شدند و تلفات بین تیمارها مقایسه شد. نتایج نشان داد که تلفات بعد از مواجهه تیمار باکترین تزریقی در مورد S. iniae و L. garvieae به ترتیب 10±20 و 77/5±67/26، در روش خوراکی 10±30/56 و 10±70/57 و در غوطه‌وری 63/7±50 و 63/5±33/43 بود. عیار پادتن در برابر هر دو باکترین در تیمار تزریقی به طور معنی‌داری نسبت به تیمارهای دیگر افزایش داشت (05/0p <). میزان بیان هر دو ژن در تیمارهای واکسینه شده به طور معنی‌داری نسبت به تیمار  شاهد افزایش نشان داد (05/0p <) و بیشترین بیان مربوط به تیمار تزریقی بود. به طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که میزان محافظت، عیار پادتن و میزان بیان هر دو ژن ایمنی در تیمار باکترین تزریقی از روش‌های دیگر بالاتر بود، ولی با توجه به ارجحیت­های روش غوطه‌وری و خوراکی نسبت به روش تزریقی، انجام پژوهش‌های بیشتر در بهبود کارایی این روش‌ها توصیه می‌شود.