تولید پلیهیدروکسی بوتیرات توسط سیانوباکتری Spirulina sp. در تنش غلظت نمکهای معدنی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی گیاهی، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانشیار گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گیلان، رشت، ایران/دانشیار گروه علوم دریایی، پژوهشکده حوزه آبی دریای خزر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 دانشجوی دکتری بیوشیمی، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22124/japb.2020.12557.1313چکیده
امروزه با توجه به مصرف بسیار زیاد پلیمرهای مقاوم به تخریب زیستی، مشکل بزرگ تجمع ضایعات پلیمری در طبیعت به وجود آمده است. پلیهیدروکسی آلکانواتها ترکیبات تجزیهپذیر زیستی هستند که میتوانند جایگزین پلاستیک شوند. در این مطالعه، اثر تنش غلظتهای مختلف نمکهای معدنی موجود در محیط کشت بر تولید پلیهیدروکسی بوتیرات توسط سیانوباکتری Spirulina sp. مورد بررسی قرار گرفت. اسپیرولینا در محیط کشت زاروک حاوی نمکهای معدنی با غلظتهای نصف ( )، برابر (X، به عنوان شاهد)، دو برابر (2X) و سه برابر (3X) به مدت 20 روز کشت داده شد. بررسی کیفی و کمی پلیهیدروکسی بوتیرات و اندازهگیری شاخصهای رشد، محتوای پروتئین و پراکسیداسیون لیپیدی صورت گرفت. میزان رشد Spirulina sp. در محیط کشت حاوی غلظتهای افزایشی و کاهشی نمکهای موجود تغییر معنیداری نداشت. اما میزان پراکسیداسیون لیپیدی و میزان پروتئین با بیشتر شدن غلظت نمک تا 3 برابر در مقایسه با نمونه شاهد به ترتیب افزایش و کاهش یافت. مقدار پلیهیدروکسی بوتیرات در شرایط ، X، 2X و 3X به ترتیب 011/0، 014/0، 019/0 و 006/0 گرم بر گرم وزن خشک سلول به دست آمد. در نتیجه تیمار با غلظت نمک 2X، تنش مناسبتری برای تولید پلیهیدروکسی بوتیرات نسبت به تیمارهای دیگر است.