مطالعه تحلیلی مزایا و معایب انواع سیستم های رایج در سازه های بلند با مقایسه با سیستم لوله پیرامونی تحت بارگذاری باد براساس ASCE7-05
نویسندگان
1 استاد، گروه مهندسی سازه، دانشگاه سمنان، عضو قطب علمی زیر ساختهای عمرانی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکترا، مهندسی زلزله، دانشگاه سمنان
3 دانشیار، گروه مهندسی زلزله، دانشگاه سمنان
doi
10.22060/ceej.2016.644چکیده
سازههای بلند از نظر سیستم باربر به دو نوع داخلی و خارجی طبقهبندی میشوند. مهمترین شکلهای سازهای خارجی عبارتند از سیستم لوله پیرامونی، لوله در لوله با هسته داخلی، لوله در لوله با کلاهک خرپایی، لوله مهاربندی شده و لوله دسته بندی شده. به منظور بررسی محاسن و معایب هر یک از این موارد، ضمن مدلسازی کلیه سیستمهای مذکور به صورت سه بعدی، ارزیابی عملکرد لرزهای و پارامترهای موثر بر پاسخ آنها به عنوان هدف اصلی این تحقیق تعریف شده است که از آن جمله میتوان به درصد جذب برش، تغییر مکان مطلق طبقات، اندیس رانش، ضریب تاخیر برشی و نرخ تغییرات آن، زمان تناوب اصلی و معیار رفاه و ایمنی ساکنین در بیشینیه تغییر مکان و شتاب طبقه بام اشاره نمود. نتایج تحقیق نشان داد که بکارگیری انواع شکلهای سازهای در مقایسه با سیستم لوله پیرامونی باعث بهبود در پاسخ جانبی سازه شد. اما استفاده از شکل لوله مهاربندی شده در مقایسه با سایر سیستمها تاثیر قابل ملاحظهای بر کاهش پاسخ داشت. از طرفی نرخ تغییرات ضریب تاخیر برش در ستونهای بال کششی به مراتب یکنواخت تر شده و با افزایش طبقات در تمامی ستونهای یک طبقه به عدد 1 نزدیک شد. همچنین بیشینه تغییر مکان و شتاب بام برای تامین معیار رفاه ساکنین براساس ضوابط ASCE7-05 تنها توسط این سیستم تامین شد.
