گزاره های غیرفعلی در زبان فارسی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان شناسی دانشگاه بوعلی سینا
doi
چکیده
مقاله حاضر به بررسی گزارههای غیرفعلی در فارسی و ویژگیهای آنها در مقایسه با گزارههای فعلی میپردازد. در گزارههای غیرفعلی، معمولاً عنصری غیرفعلی، مانند گروه اسمی، گروه صفتی یا گروه حرف اضافهای گزاره جمله است، و معمولاً فعلی ربطی نیز در کنار آنها به کار میرود. ابتدا بر اساس محدودیتهای گزینشی، تقلیل به واژهبست و استفاده از عنصرغیرفعلی مفرد استدلال میشود که بخش غیرفعلی در جملات دارای فعل ربطی، نقش گزاره دارد. سپس انواع گزارههای غیرفعلی در فارسی توصیف میشود و آنگاه به تفاوت دو فعل «بودن» و «شدن» بر اساس نوع عمل آنها در فارسی اشاره میشود.
