تاثیر جریان سرگردان DC بر سازه های بتنی
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده علوم و تکنولوژی زیر دریا، دانشگاه صنعتی اصفهان
2 استاد، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
3 دانشیار، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
4 استاد، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
5 مربی، پژوهشکده علوم و تکنولوژی زیر دریا، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.22060/ceej.2016.611چکیده
در این مقاله اثرات جریان سرگردان DC بر نمونههای بتنی در شرایطی که آرماتورها در معرض خوردگی نیستند (محیط آبی عاری از کلرید)، بررسی شده است. نمونههای بتنی با نسبتهای مختلف آب به سیمان و میکروسیلیس پس از عملآوری به مدت 30 روز در محیط آب مقطر درمعرض میدان الکتریکیVDC50 قرار گرفت. اثرات میدان مزبور بر بتن با آزمونهای مقاومت ویژه، طیفنگار امپدانس الکتروشیمیایی و آزمون الکتریکی نفوذپذیری مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج، جریان سرگردان DC دارای اثرات منفی بر نفوذپذیری بتن است. کاهش نسبت آب به سیمان و نیز افزودن میکروسیلیس به طرح اختلاط بتن موجب افزایش مقاومت بتن در برابر اثرات منفی جریان سرگردان DC می شود. مکانیزیم پیشنهادی مهاجرت هیدرواکسید کلسیم بتن از طریق گسترش انحلال آن در محلول حفره های بتن و انتقال آن در مسیر میدان الکتریکی است.
